« Dit is mijn doorbraak… | Home | De dirigent »

Ik koop niet op straat

Het is bij de supermarkten in mijn omgeving zo langzamerhand vrij gebruikelijk dat iemand probeert mij een straatkrant te verkopen of bij de winkelkarren accordeon zit te spelen, met het onmiskenbare oogmerk voor die inspanning te worden beloond. Los van de omstandigheid dat de inhoud van de straatkrant mij volstrekt niiet interesseert vind ik het onprettig op straat mijn portemonnaie te trekken. Ik laat niet graag zien dat ik een portemonnaie bezit en al helemaal niet waar ik deze verberg. Straatkrantverkopers of verkoopsters (ook in deze kringen is de vrouwenemancipatie aan het doordringen) trachten mijn aandacht te trekken met een vriendelijke groet. Omdat ik maar moeilijk tegen vriendelijkheid ben opgewassen, zeker wanneer oogcontact is ontstaan, kijk ik nors langs betrokkene heen, stal mijn winkelkar en ga met de goed gevulde boodschappentas naar de auto.

De meeste straataccordeonisten spelen erbarmelijk slecht en ook nog eens steeds hetzelfde half afgemaakte deuntje. Omdat de kans gering is dat zij de verworven bijdragen zullen besteden aan de broodnodige muziekles krijgen ook zij niks.

Behalve vanmiddag. Al op grote afstand meende ik te horen dat er echt muziek gemaakt werd en niet plichtmatig min of meer samenhangend geluid uit een harmonica werd geperst. Het was een onmiskenbaar Oost-europese jongen van een jaar of 18, die blij lachend een gezellige deun speelde. In de maat en met de goede accoorden, want daar ben ik een zeur in. Toen ik de winkel uit kwam vertolkte hij een geheel ander nummer, maar weer klonk het goed. En toen liet ik mijn principes varen, trok mijn beurs en wierp een muntstuk in de tot dat doel gereed staande kartonnen doos. Ik overweeg nu in het vervolg enkele muntjes los in mijn broekzak te doen, zodat ik me in eventuele toekomstige gevallen iets minder geremd zal voelen goed te doen. Want ach, wat is het heerlijk je een goed mens te weten.

drie reacties

Wat een mooi verhaal!!

Arthur - 25-03-’10 09:55

Ik vind je criteria wat muzikanten betreft heel plausibel. Die hanteer ik ook. En sinds ik van een straatkrantverkoopster de Groningse editie kreeg,terwijl de gemeente Apeldoorn waarschijnlijk haar uitkering verzorgt( ik weet niet of ze nu ZZP-er is of zo) is mijn lust tot ondersteuning ook wat verdwenen.

els (E-mail ) (URL) - 25-03-’10 13:27

een ouwe ietwat wereldvreemde kennis in Eindhoven werd bekoord door de fluwelen oogopslag van een roemeense straatkrantverkoopster.
Hij nam haar mee naar huis, gaf haar een warme unch en later een gsm, en tot zijn grote verbijstering heeft ze nadien zijn schamele bankrekening leeggebeld.
Maar toch Mennomen mag niet generaliseren, laat zo af en toe je hart spreken!

fialas (E-mail ) (URL) - 06-04-’10 11:56