Voorpagina

Het begin

Stemacteur

Voice-over, commercials

Cabaretier

Mooie tijden

Audio

Geluidsopnames

Linkdump

» Cameraman ben je niet maar zo

Alexander Pechtold bezocht afgelopen woensdag Heerenveen, om daar te flyeren. Nu ken ik de plaatselijke lijsttrekker, Jaap Seldentuis en ik vond hem bereid om voor RTV Boslucht een kort vraaggesprekje met de heer Pechtold te houden. Ook maakte ik opnames van de flyertocht door een regenachtige en daardoor enigszins troosteloze winkelstraat. Beide filmpjes zijn hier te zien.

Bij het interview is de beweeglijkheid van de cameraman (dat ben ik dus) bepaald storend. Bij een volgende gelegenheid zal ik het eenbeenstatief toch maar op de grond laten steunen, in plaats van in een om mijn hals hangende riem. Mijn ademhaling is daardoor goed te volgen. Bij de straatopnamen is de beweging gelukkig minder storend. Al doende leert men, zullen we maar hopen. Kijk maar eens af en toe op RTV Boslucht of ik het al een beetje kan. Dat monteren is trouwens ook nog niet zo eenvoudig :-)

  Twee reacties |
» Pechtold in Heerenveen

Exclusief op RTV Boslucht: de lijsttrekker van D'66 in Heerenveen, Jaap Seldentuis, spreekt met Alexander Pechtold.

Pechtold in Heerenveen from RTV Boslucht on Vimeo.

  Geen reacties |
» Voor mij is Sven de winnaar!

Sven Kramer heeft de snelste tijd gereden op de 10 kilometer, dat staat vast. Hij heeft een aanwijzing van zijn coach opgevolgd, hoewel hij twijfelde. Dat vind ik goed. Je hebt een coach niet voor niks. Dat hij kort na de desillusie even wat onaardig deed over Kemkers is niet meer dan menselijk. Dat hij enige tijd later al kon zeggen: "iedereen kan een fout maken", vind ik groots.

En dat Kemkers, nadat hij Sven de verkeerde kant had opgestuurd vertwijfeld zijn toneelstukje bleef opvoeren om Sven naar de finish te jagen vind ik ook knap. Evenzeer vind ik in Kemkers te prijzen dat hij, nadat hij enigszins tot zich zelf gekomen was, zonder smoezen vertelde hoe het fout had kunnen gaan.

Kortom: mijn bewondering voor deze twee mannen is er niet  minder op geworden. En Bob de Jong heeft er toch maar mooi een medaille aan over gehouden.

  Drie reacties |
» Zou hier iemand in tuinen?

Een mailtje, zogenaamd van ING. En dan zou je moeten inloggen en je wachtwoord bekend maken. Ik kan me niet voorstellen dat daar iemand in tuint.

Beste Klant,

Na een verbetering in ons online veiligheidssysteem, dat van PostBank tot ING Bank N.V leidt,
hebben wij een Bericht van de Code van de Fout ontvangen: "ERROR-463" van uw rekening in ons
bankwezensysteem. Dit zou aan of een toegangspoging van buitenNederland of reeks ontbroken
Login ingangen op uw rekening toe te schrijven kunnen zijn.
 
Als deze ontbroken pogingen niet door u werden gemaakt, tevreden Login om uw rekenings ware
eigendom door ons normaal bankwezensysteem voor authentiek te verklaren.


Nota: Wij zouden onbruikbaar maakten uw online bankwezen als veiligheidsmaatregel tegen fraude
kunnen als er niet in slaag om uw identiteit met ons onmiddellijk voor authentiek te verklaren.

 
Wij zijn diep droevig voor het ongemak dit kan of u zou kunnen veroorzaakt hebben. Op controle,
zal u binnen 24 uren als bericht van restauratie aan de normale dienst worden gecontacteerd.
In ING Bank N.V, geven wij om uw veiligheid vandaar proactively op de hoogte brengend u van deze activiteit.
 
 
ING Bank N.V.
Handelsregister Leeuwarden nr. 33031431

  Drie reacties |
» En nu voorwaarts!

Ja, alsof achterwaarts tot de mogelijkheden zou behoren. Over een maand of drie mag het volk spreken en dan zullen we eindelijk weten wat de peilingen waard waren. De jongens en meisjes in Uruzgan kunnen maar beter niet al te drastisch inpakken, want misschien moeten ze van de nieuwe regering de spulletjes dan wel weer uitpakken.

Balkenende heeft zich meteen tot lijsttrekker laten bombarderen, voordat Maxime Verhagen een gooi naar de macht kon doen. Wouter Bos is maar de straat opgegaan om kiezers te winnen. Zouden die mensen doping gebruiken? Of hebben ze een ijzersterk gestel? Veel slaap hebben ze niet gehad en zeker geen "sweet dreams."

Feit is wel dat het kabinet de komende maanden uitsluitend bestaat uit mensen die zichzelf christelijk noemen. En dus (?) geloven dat god het al bestiert. Worden de ministerraadsvergaderingen vanaf volgende week weer geöpend met gebed? Ach wat, ik maak me zorgen om niks. Natuurlijk geloven al die bewindslieden, die toch hebben doorgeleerd, niet echt in god. Goddank.

  Twee reacties |
» Politiek is, zeg maar, niet mijn ding

Soms denk ik dat ik politieke belangstelling heb. En ik heb nog nooit niet gestemd. Vanavond heb ik de race van Annette Gerritsen gemist omdat ik zo nodig moest kijken naar het debat in de Tweede Kamer. Er werden verwoede pogingen gedaan om wat bewindslieden  te "roasten", maar ze kregen niet eens een kleur. Tenslotte liep het weer met een sisser af. Ik zou zo graag willen weten hoe het er morgen in de ministerraad aan toe gaat. Zouden ze ook iets extra's bij de koffie krijgen omdat het weer een dag gelukt is niet te vallen?

  Geen reacties |
» Menno Nicolai over Hans Dorrestijn

Bij het opruimen van mijn harde schijven stiet ik op dit filmpje uit Man bijt hond. Het is een jaar of drie oud, maar misschien vind je het toch leuk om even te kijken.

Menno Nicolai over Hans Dorrestijn from RTV Boslucht on Vimeo.

  Geen reacties |
» Camera doodgebeten

De hond van mijn zus trof een kleine camera aan op de grond en zag het ding aan voor een bot. Onderstaande foto is met de nieuwe camera gemaakt.

  Vijf reacties |
» Thaise massage in Turks bad

Van de gratis beschikbare geneugten van ons Turkse hotel maakte het bezoek aan een Turks bad deel uit. Dat leek me een goede plek om mijn door verkoudheid geteisterde bijholtes te laten openen. Ik had het woord Turks bad nog maar net uitgesproken toen als uit het niets een in een wit pak gestoken functionaris, gewapend met een agenda voor mij stond. Hij bood een massage aan die mijn leven zou veranderen. Omdat ik best eens een ander leven wilde proberen besloot ik de aan dit avontuur verbonden 40 euro te offeren. Ik diende mij in zwembroek, alsmede de van hotelwege beschikbaar gestelde badjas te melden in de gewelven van het complex.

Bij het inpakken had ik achteloos een zwembroek in de koffer gedaan, dat bleek echter een exemplaar te zijn dat ruim 25 jaar nog redelijk paste. Nu omvatte het nog net mijn meest intieme delen, maar er bleef wel zeer veel bloot over. Een leidinggevende sommeerde me de badjas aan een haakje te hangen en dirigeerde me naar een ruimte waar het vochtig en warm was. In het midden bevond zich een stenen plateau waarop talrijke dames en heren lagen, terwijl zij door iemand werden gereinigd.

Ik ging zitten op een stenen bankje naast een bak, waarin warm water stroomde. Uit die bak moest ik met behulp van een schaaltje water scheppen en dat over mijn gestalte gieten. Vervolgens kwam de leidinggevende aanlopen met een jeugdig en fragiel meisje, dat ik Thais inschatte. Toen ik haar werd aangewezen als slachtoffer meende ik een zekere verbijstering in haar ogen te lezen, maar dat kan projectie geweest zijn. Zij nam me mee naar de ronde stenen tafel, legde een handdoek neer en nodigde me uit daarop te gaan liggen, aan welk verlangen ik zonder morren voldeed. Het meiske was spaarzaam gekleed, bepaald aantrekkelijk en begon mij in te wrijven met een ruwe washand, voorzien van scrubzout. Om te voorkomen dat ik haar wat al te gretig zou bezichtigen sloot ik mijn ogen en liet mij de behandeling geheel op de tast welgevallen. Na het scrubben werd ik ingezeept en afgespoeld en moest ik op mijn buik gaan liggen.

Mijn armen, benen, rug en billen zijn misschien wat aan de vlezige kant, maar het grootste deel van mijn overgewicht bevindt zich in de buikpartij. Bij het omkeren op de gladde stenen tafel herinnerde ik mij dat Wim Helsen aan een nijlpaard moest denken als hij mij zag. Ik begreep dat nu heel goed. Het liggen op een dikke buik wordt zwangere vrouwen ontraden. Ik begreep dat nu heel goed. Door op mijn ellebogen te steunen was het scrubben en wassen van mijn keerzijde nog net te verdragen, maar een genoegen was het niet.

Het Thaise meisje sprak onderwijl hartelijk lachend met een collega in een taal die ik als Thais inschatte. Waarover zij spraken kon ik gelukkig niet verstaan, maar ik kon me wel wat teksten voor het geestesoor halen. Tot mijn opluchting mocht ik na enige tijd opstaan om even bij te komen in een relaxruimte. Al na korte tijd verscheen het meisje weer aan mijn rustbank, haar slanke leest gehuld in een gebloemd kleedje dat haar vormen niet verbloemde. Ze nam me mee naar een half verduisterde ruimte, waar ik op een massagetafel mocht klimmen. De buikligging was een stuk minder bezwaarlijk dan op het stenen bruidsbed in het Turkse bad en de jonge dame bleek sterke handen te hebben. In de ruimte klonk zachte Turkse muziek en ik begon me al af te vragen of ze mij wellicht tegen bijbetaling een oneerbaar voorstel zou doen, dat ik natuurlijk niet zou hebben aanvaard, maar daar kreeg ik de kans niet voor, want opeens was de sessie voorbij. Gebroken trok ik mijn badjas aan. Mijn bijholtes zaten nog steeds vol.

  Geen reacties |
» Denkt Maxim Hartman nog wel eens aan mij?

Deze week mag Maxim Hartman oude tv-fragmenten presenteren bij De Wereld Draait Door. Dat doet hij heel niet onaardig en hij komt zelfs redelijk sympathiek over. Dat is jammer, want ik zou hem eigenlijk het liefste haten.

In 2003 was ik uit een 60-tal gegadigden verkoren deel te nemen aan het Cabaretfestival Cameretten. In dat kader mocht ik optreden voor bijna 1.000 mensen in het Oude Luxor Theater in Rotterdam. Mijn optreden verliep voorspoedig en ik meende dan ook in aanmerking te komen voor de finale. Dat mocht niet zo zijn.

Dat Ronald Goedemondt de finale won verbaasde niemand. Van de andere twee finalisten is sindsdien weinig meer vernomen. En of ik wel tot de nationale cabaret-top zou zijn doorgedrongen als ik een finaleplaats had bereikt is natuurlijk ook nog maar de vraag, maar dat ik die finale niet heb gehaald is vooral te danken aan Maxim Hartman, die voorzitter van de jury was en niet veel aan mij vond, zo vernam ik later van ingewijden.

Ach, het is zoals het is. En volgende week is ook Maxim weer vergeten.

  Drie reacties |
» Op zijn hondjes

Ik plaatste een nieuw filmpje op RTV Boslucht.

  Eén reactie |
» De koelkast die mij gaat overleven

Hoewel ik geen sombere aard heb, ben ik mij zeer bewust van mijn sterfelijkheid. Niet dat ik daar elk kwartier mee bezig ben, maar een keer of wat per week realiseer ik mij dat ik statistisch gezien nog een jaar of 13 mee zou kunnen. Vorige week werd onze nieuwe koelkast bezorgd. De vorige ging na 15 jaar wat minder presteren en dat ook nog ten koste van meer energie dan het nieuwe exemplaar. Het oudje staat nu in de garage, om in de zomer af en toe dienst te doen als extra koeling. En toen de nieuwe op zijn plek stond dacht ik: "dit is mijn laatste nieuwe koelkast." Ja, zo'n gedachte komt dan plotseling bij me op. En zo vlak voor het slapen gaan wilde ik die gedachte even met je delen. Welterusten.

  Eén reactie |

Cameraman ben je niet maar zo

Zaterdag 27 Februari 2010 at 11:23 am

Alexander Pechtold bezocht afgelopen woensdag Heerenveen, om daar te flyeren. Nu ken ik de plaatselijke lijsttrekker, Jaap Seldentuis en ik vond hem bereid om voor RTV Boslucht een kort vraaggesprekje met de heer Pechtold te houden. Ook maakte ik opnames van de flyertocht door een regenachtige en daardoor enigszins troosteloze winkelstraat. Beide filmpjes zijn hier te zien.

Bij het interview is de beweeglijkheid van de cameraman (dat ben ik dus) bepaald storend. Bij een volgende gelegenheid zal ik het eenbeenstatief toch maar op de grond laten steunen, in plaats van in een om mijn hals hangende riem. Mijn ademhaling is daardoor goed te volgen. Bij de straatopnamen is de beweging gelukkig minder storend. Al doende leert men, zullen we maar hopen. Kijk maar eens af en toe op RTV Boslucht of ik het al een beetje kan. Dat monteren is trouwens ook nog niet zo eenvoudig :-)

Voor mij is Sven de winnaar!

Woensdag 24 Februari 2010 at 2:08 pm

Sven Kramer heeft de snelste tijd gereden op de 10 kilometer, dat staat vast. Hij heeft een aanwijzing van zijn coach opgevolgd, hoewel hij twijfelde. Dat vind ik goed. Je hebt een coach niet voor niks. Dat hij kort na de desillusie even wat onaardig deed over Kemkers is niet meer dan menselijk. Dat hij enige tijd later al kon zeggen: "iedereen kan een fout maken", vind ik groots.

En dat Kemkers, nadat hij Sven de verkeerde kant had opgestuurd vertwijfeld zijn toneelstukje bleef opvoeren om Sven naar de finish te jagen vind ik ook knap. Evenzeer vind ik in Kemkers te prijzen dat hij, nadat hij enigszins tot zich zelf gekomen was, zonder smoezen vertelde hoe het fout had kunnen gaan.

Kortom: mijn bewondering voor deze twee mannen is er niet  minder op geworden. En Bob de Jong heeft er toch maar mooi een medaille aan over gehouden.

Zou hier iemand in tuinen?

Zondag 21 Februari 2010 at 2:53 pm

Een mailtje, zogenaamd van ING. En dan zou je moeten inloggen en je wachtwoord bekend maken. Ik kan me niet voorstellen dat daar iemand in tuint.

Beste Klant,

Na een verbetering in ons online veiligheidssysteem, dat van PostBank tot ING Bank N.V leidt,
hebben wij een Bericht van de Code van de Fout ontvangen: "ERROR-463" van uw rekening in ons
bankwezensysteem. Dit zou aan of een toegangspoging van buitenNederland of reeks ontbroken
Login ingangen op uw rekening toe te schrijven kunnen zijn.
 
Als deze ontbroken pogingen niet door u werden gemaakt, tevreden Login om uw rekenings ware
eigendom door ons normaal bankwezensysteem voor authentiek te verklaren.


Nota: Wij zouden onbruikbaar maakten uw online bankwezen als veiligheidsmaatregel tegen fraude
kunnen als er niet in slaag om uw identiteit met ons onmiddellijk voor authentiek te verklaren.

 
Wij zijn diep droevig voor het ongemak dit kan of u zou kunnen veroorzaakt hebben. Op controle,
zal u binnen 24 uren als bericht van restauratie aan de normale dienst worden gecontacteerd.
In ING Bank N.V, geven wij om uw veiligheid vandaar proactively op de hoogte brengend u van deze activiteit.
 
 
ING Bank N.V.
Handelsregister Leeuwarden nr. 33031431

En nu voorwaarts!

Zaterdag 20 Februari 2010 at 6:41 pm

Ja, alsof achterwaarts tot de mogelijkheden zou behoren. Over een maand of drie mag het volk spreken en dan zullen we eindelijk weten wat de peilingen waard waren. De jongens en meisjes in Uruzgan kunnen maar beter niet al te drastisch inpakken, want misschien moeten ze van de nieuwe regering de spulletjes dan wel weer uitpakken.

Balkenende heeft zich meteen tot lijsttrekker laten bombarderen, voordat Maxime Verhagen een gooi naar de macht kon doen. Wouter Bos is maar de straat opgegaan om kiezers te winnen. Zouden die mensen doping gebruiken? Of hebben ze een ijzersterk gestel? Veel slaap hebben ze niet gehad en zeker geen "sweet dreams."

Feit is wel dat het kabinet de komende maanden uitsluitend bestaat uit mensen die zichzelf christelijk noemen. En dus (?) geloven dat god het al bestiert. Worden de ministerraadsvergaderingen vanaf volgende week weer geöpend met gebed? Ach wat, ik maak me zorgen om niks. Natuurlijk geloven al die bewindslieden, die toch hebben doorgeleerd, niet echt in god. Goddank.

Politiek is, zeg maar, niet mijn ding

Vrijdag 19 Februari 2010 at 12:24 am

Soms denk ik dat ik politieke belangstelling heb. En ik heb nog nooit niet gestemd. Vanavond heb ik de race van Annette Gerritsen gemist omdat ik zo nodig moest kijken naar het debat in de Tweede Kamer. Er werden verwoede pogingen gedaan om wat bewindslieden  te "roasten", maar ze kregen niet eens een kleur. Tenslotte liep het weer met een sisser af. Ik zou zo graag willen weten hoe het er morgen in de ministerraad aan toe gaat. Zouden ze ook iets extra's bij de koffie krijgen omdat het weer een dag gelukt is niet te vallen?

Camera doodgebeten

Dinsdag 09 Februari 2010 at 12:51 pm

De hond van mijn zus trof een kleine camera aan op de grond en zag het ding aan voor een bot. Onderstaande foto is met de nieuwe camera gemaakt.

Thaise massage in Turks bad

Maandag 08 Februari 2010 at 12:31 pm

Van de gratis beschikbare geneugten van ons Turkse hotel maakte het bezoek aan een Turks bad deel uit. Dat leek me een goede plek om mijn door verkoudheid geteisterde bijholtes te laten openen. Ik had het woord Turks bad nog maar net uitgesproken toen als uit het niets een in een wit pak gestoken functionaris, gewapend met een agenda voor mij stond. Hij bood een massage aan die mijn leven zou veranderen. Omdat ik best eens een ander leven wilde proberen besloot ik de aan dit avontuur verbonden 40 euro te offeren. Ik diende mij in zwembroek, alsmede de van hotelwege beschikbaar gestelde badjas te melden in de gewelven van het complex.

Bij het inpakken had ik achteloos een zwembroek in de koffer gedaan, dat bleek echter een exemplaar te zijn dat ruim 25 jaar nog redelijk paste. Nu omvatte het nog net mijn meest intieme delen, maar er bleef wel zeer veel bloot over. Een leidinggevende sommeerde me de badjas aan een haakje te hangen en dirigeerde me naar een ruimte waar het vochtig en warm was. In het midden bevond zich een stenen plateau waarop talrijke dames en heren lagen, terwijl zij door iemand werden gereinigd.

Ik ging zitten op een stenen bankje naast een bak, waarin warm water stroomde. Uit die bak moest ik met behulp van een schaaltje water scheppen en dat over mijn gestalte gieten. Vervolgens kwam de leidinggevende aanlopen met een jeugdig en fragiel meisje, dat ik Thais inschatte. Toen ik haar werd aangewezen als slachtoffer meende ik een zekere verbijstering in haar ogen te lezen, maar dat kan projectie geweest zijn. Zij nam me mee naar de ronde stenen tafel, legde een handdoek neer en nodigde me uit daarop te gaan liggen, aan welk verlangen ik zonder morren voldeed. Het meiske was spaarzaam gekleed, bepaald aantrekkelijk en begon mij in te wrijven met een ruwe washand, voorzien van scrubzout. Om te voorkomen dat ik haar wat al te gretig zou bezichtigen sloot ik mijn ogen en liet mij de behandeling geheel op de tast welgevallen. Na het scrubben werd ik ingezeept en afgespoeld en moest ik op mijn buik gaan liggen.

Mijn armen, benen, rug en billen zijn misschien wat aan de vlezige kant, maar het grootste deel van mijn overgewicht bevindt zich in de buikpartij. Bij het omkeren op de gladde stenen tafel herinnerde ik mij dat Wim Helsen aan een nijlpaard moest denken als hij mij zag. Ik begreep dat nu heel goed. Het liggen op een dikke buik wordt zwangere vrouwen ontraden. Ik begreep dat nu heel goed. Door op mijn ellebogen te steunen was het scrubben en wassen van mijn keerzijde nog net te verdragen, maar een genoegen was het niet.

Het Thaise meisje sprak onderwijl hartelijk lachend met een collega in een taal die ik als Thais inschatte. Waarover zij spraken kon ik gelukkig niet verstaan, maar ik kon me wel wat teksten voor het geestesoor halen. Tot mijn opluchting mocht ik na enige tijd opstaan om even bij te komen in een relaxruimte. Al na korte tijd verscheen het meisje weer aan mijn rustbank, haar slanke leest gehuld in een gebloemd kleedje dat haar vormen niet verbloemde. Ze nam me mee naar een half verduisterde ruimte, waar ik op een massagetafel mocht klimmen. De buikligging was een stuk minder bezwaarlijk dan op het stenen bruidsbed in het Turkse bad en de jonge dame bleek sterke handen te hebben. In de ruimte klonk zachte Turkse muziek en ik begon me al af te vragen of ze mij wellicht tegen bijbetaling een oneerbaar voorstel zou doen, dat ik natuurlijk niet zou hebben aanvaard, maar daar kreeg ik de kans niet voor, want opeens was de sessie voorbij. Gebroken trok ik mijn badjas aan. Mijn bijholtes zaten nog steeds vol.

Denkt Maxim Hartman nog wel eens aan mij?

Donderdag 04 Februari 2010 at 12:40 am

Deze week mag Maxim Hartman oude tv-fragmenten presenteren bij De Wereld Draait Door. Dat doet hij heel niet onaardig en hij komt zelfs redelijk sympathiek over. Dat is jammer, want ik zou hem eigenlijk het liefste haten.

In 2003 was ik uit een 60-tal gegadigden verkoren deel te nemen aan het Cabaretfestival Cameretten. In dat kader mocht ik optreden voor bijna 1.000 mensen in het Oude Luxor Theater in Rotterdam. Mijn optreden verliep voorspoedig en ik meende dan ook in aanmerking te komen voor de finale. Dat mocht niet zo zijn.

Dat Ronald Goedemondt de finale won verbaasde niemand. Van de andere twee finalisten is sindsdien weinig meer vernomen. En of ik wel tot de nationale cabaret-top zou zijn doorgedrongen als ik een finaleplaats had bereikt is natuurlijk ook nog maar de vraag, maar dat ik die finale niet heb gehaald is vooral te danken aan Maxim Hartman, die voorzitter van de jury was en niet veel aan mij vond, zo vernam ik later van ingewijden.

Ach, het is zoals het is. En volgende week is ook Maxim weer vergeten.

Op zijn hondjes

Maandag 01 Februari 2010 at 12:37 pm

Ik plaatste een nieuw filmpje op RTV Boslucht.

De koelkast die mij gaat overleven

Maandag 01 Februari 2010 at 12:17 am

Hoewel ik geen sombere aard heb, ben ik mij zeer bewust van mijn sterfelijkheid. Niet dat ik daar elk kwartier mee bezig ben, maar een keer of wat per week realiseer ik mij dat ik statistisch gezien nog een jaar of 13 mee zou kunnen. Vorige week werd onze nieuwe koelkast bezorgd. De vorige ging na 15 jaar wat minder presteren en dat ook nog ten koste van meer energie dan het nieuwe exemplaar. Het oudje staat nu in de garage, om in de zomer af en toe dienst te doen als extra koeling. En toen de nieuwe op zijn plek stond dacht ik: "dit is mijn laatste nieuwe koelkast." Ja, zo'n gedachte komt dan plotseling bij me op. En zo vlak voor het slapen gaan wilde ik die gedachte even met je delen. Welterusten.

 

Over

Dit weblog wordt aangedreven door PivotX en gehost door Pivothosting.

Links

Tagwolk

Archieven

Jan 2003/ Feb 2003/ Mrt 2003/ Apr 2003/ Mei 2003/ Jun 2003/ Jul 2003/ Aug 2003/ Sep 2003/ Okt 2003/ Nov 2003/ Dec 2003/ Jan 2004/ Feb 2004/ Mrt 2004/ Apr 2004/ Mei 2004/ Jun 2004/ Jul 2004/ Aug 2004/ Sep 2004/ Okt 2004/ Nov 2004/ Dec 2004/ Jan 2005/ Feb 2005/ Mrt 2005/ Apr 2005/ Mei 2005/ Jun 2005/ Jul 2005/ Aug 2005/ Sep 2005/ Okt 2005/ Nov 2005/ Dec 2005/ Jan 2006/ Feb 2006/ Mrt 2006/ Apr 2006/ Mei 2006/ Jun 2006/ Jul 2006/ Aug 2006/ Sep 2006/ Okt 2006/ Nov 2006/ Dec 2006/ Jan 2007/ Feb 2007/ Mrt 2007/ Apr 2007/ Mei 2007/ Jun 2007/ Jul 2007/ Aug 2007/ Sep 2007/ Okt 2007/ Nov 2007/ Dec 2007/ Jan 2008/ Feb 2008/ Mrt 2008/ Apr 2008/ Mei 2008/ Jun 2008/ Jul 2008/ Aug 2008/ Sep 2008/ Okt 2008/ Nov 2008/ Dec 2008/ Jan 2009/ Feb 2009/ Mrt 2009/ Apr 2009/ Mei 2009/ Jun 2009/ Jul 2009/ Aug 2009/ Sep 2009/ Okt 2009/ Nov 2009/ Dec 2009/ Jan 2010/ Feb 2010/ Mrt 2010

Categorieën

Laatste Reacties

Theo van Eindhove… (Balkenende moet w…): Haren fotoshoppen of . . . een hoedje: bit.ly/93MYca
Renesmurf (Balkenende moet w…): Ik zou wel een combie van Fortuin/wilders willen zien, want die twee hebben een boel overeenkomsten.…
JM van Elk (Cameraman ben je …): “…en ik kon alles zien dus het was goed genoeg gefilmd!…” Als dat de norm is wens ik een ieder nog…
Aukje (Balkenende moet w…): Het staat hem goed!
Renesmurf (Alles is mooier a…): Nu moeten ze nog even groen worden, dan is het helemaal compleet!
Neneh (Alles is mooier a…): Voor je het weet legt ieder vogeltje een ei. en ik weet niet waar jij was, lijkt me een redelijk n…

Zoek!

Dinges


XML: RSS Feed
XML: Atom Feed