« Kassa | Home | Talpa »

Leentje (2)

In april werd bij Leentje, onze oudste Cairnterrier van bijna 14 jaar, een ferme tumor in ??n der longen vastgesteld. In het stukje dat ik daarover schreef meldde ik, dat we haar niet zullen laten lijden. Maar het valt nog niet mee dat vast te stellen. Bj het wandelen maakt ze af en toe geluiden die doen denken aan een stoommachine, maar soms trekt ze een sprintje als een jonge meid. Het akelig hoesten komt af en toe een paar keer per dag voor, maar ook wel eens een dag bijna niet. De dierenarts zei onlangs: "vaak neem je het besluit te laat". Maar om zo'n alleraardigst hondje nou maar te laten inslapen, om te voorkomen dat ze het misschien toch nog een dagje echt te benauwd heeft, roept onaangename associaties met preventief ruimen op. Natuurlijk zullen we onze verantwoordelijkheid nemen, maar het bepalen van het goede moment is nog niet zo eenvoudig.

vier reacties

Je schrijft het heel droog op, maar erachter vermoed ik Echte Emoties, en niet van de aangenaamste soort. Ik wens jullie veel sterkte.

Jan B - 13-09-’05 16:52

Met Woddel waren we indertijd misschien een weekje te laat – en nu ik dit met tranen achterin de keel optik besef ik: jaren te vroeg.

pim (URL) - 14-09-’05 15:24

Hoi Menno,

Als het goed is, kan een dierenarts je ook vertellen hoe je kunt zien dat een hond of kat het echt stikbenauwd heeft. Dinkypoes mag nog van haar (en ons)leven genieten, zolang ze niet langdurig met haar bek open gaat hijgen en een blauw tong krijgt. Prednison of Prednisol (weet ik niet hoe je ‘t schrijft), was haar ook voorgeschreven, maar daar wordt ze alleen maar suf van.. Sterkte en zoen, Rietje

Rietje (URL) - 16-09-’05 22:30

Zo lang de hond er nog lol in heeft is het goed.
Toch weet je vaak achteraf pas wat ‘het moment’ was: die dag waar geen opleving meer achteraan kwm en de dag daarna ook niet,..

Sterkte ermee!

peet (URL) - 17-09-’05 13:43