« Jongens | Home | Optreden Nijmegen en … »

Sollicitatiegesprek

Een kleine 30 jaar van mijn leven besteedde ik aan het voeren van sollicitatiegesprekken. Dan vroeg ik bijvoorbeeld: waarom lijkt het je prettig om dit werk te doen? Of dat soort onzinvragen, waar het mij meer ging om een indruk van iemands persoon te krijgen dan om de inhoud van het antwoord. Meestal ging het om secretaressen, die moesten gaan werken voor veeleisende, ongeduldige en gestresste advocaten. Kunnende typen in het Nederlands en het Engels was natuurlijk wel de minste eis. Zelfs stenovaardigheid was nog lange tijd nodig. Maar naast die basisvaardigheden was een stevig karakter toch wel zeer gewenst. En daar lette ik vooral op. Want iemand binnen halen, die al na drie weken huilend wegliep was voor niemand goed. Ik heb me wel eens vergist hoor (ik denk wel 178 keer zelfs), maar nog veel vaker had ik het bij het rechte eind.

Afgelopen vrijdag had ik weer een sollicitatiegesprek. Ook deze keer was ik bijna twee keer zo oud als mijn gesprekspartners, alleen was ik nu de sollicitant. Er was eten bij en wijn. En het was gezellig en zeer persoonlijk. De vragen, maar ook de antwoorden en de tegenvragen. Het resultaat was voor mij belangrijk en toch was ik niet nerveus. Morgen krijg ik de uitslag. En jullie ook.

twee reacties

He! Wat spannend! Waar heb je op gesolliciteerd? Ik schrijf tot nu toe alleen maar brieven, maar ik ben nog nergens uitgenodigd…. Als ik op gesprek mag, dan wil ik van jou wel zo’n standaard lijstje!

Johanna - 11-10-’04 14:45

Aarrrghh… zeg es dat ze opschieten!

Richard - 11-10-’04 16:34