Kan je dat volgende keer wat vroeger aankondigen? Kan ik ff wat regelen, want morgen gaat weer niet lukken. En ik wil je wel een keer zien optreden.

Maar ehh … ik had het op 6 juni ook al aangekondigd. En al mijn optredens staan onder de button Speellijst. En posters door de hele stad kan ik nog niet betalen.

menno ik wil je graag een keer weer zien spelen…. maar omstandigheden maken het gewoon ff niet mogelijk…… doe mijn best een keer te komen…. Ik wens je een mooi optreden toe!!

Succes!

ps: zit je binnenkort ook een keer in Rotterdam voor een optreden? en ken je hans en marco? (voorheen rot en vervelent)

Tot zo. ff m’n schoenen aantrekken en dan komen we d’r aan.

Sorry Menno. Ik heb weer niet op zitten letten.

Nog even en ik ga denken dat je wanhopig bent… ;o))) Ik ga je graag weer eens zien!

Het heeft even moeten duren, maar gisteren was het dan toch zo ver: ik heb een heus optreden van je gezien, waar ik me tot dan toe heb moeten behelpen met kleine deelvertoningen in nog veel beslotener kring. Gisteren beloofde ik je precies te laten weten wat ik ervan vond en dat doe ik dus.

Vanzelfsprekend maakt het nogal wat verschil of je een argwanende toeschouwer bent of een bij voorbaat zeer welwillende, zoals ik. Ik zal dus veel moeite doen om toch in de buurt van een objectief oordeel te komen. Eerst een vergelijking: enige weken geleden heb ik een avondvullend programma van Hans Teeuwen op de tv gezien. Ik had me daar veel van voor gesteld, want ik beschouwde hem als een van onze betere cabaretiers. Ik was dus ook bij hem al bij voorbaat heel welwillend, maar ik heb slechts enkele malen echt kunnen lachen. En ook andere positieve emoties deden zich niet al te frequent bij me voor. Bij jou daarentegen bleek dat ik veel te weinig zakdoeken bij me had om het oogvocht te stelpen dat dikke pret nu eenmaal genereert. Natuurlijk was het niet volmaakt, natuurlijk heb ik punten van kritiek (zie hieronder), maar voor de pauze verdiende je een dikke 8, wat mij betreft. Na de pauze was het wel wat minder, laten we zeggen een zeventje (let wel: op de schaal waar een Toon Hermans (soms) een 9 scoort en een Bert Visscher een 5!). Zo vond ik het caravanliedje niet erg sterk en waren ook een of meer overgangen wat minder goed. Ook had ik het gevoel dat het geïmpliceerde fysiek geweld dat je Hannie hebt aangedaan, net even anders verwoord had kunnen woorden (al weet ik natuurlijk ook niet zo snel hoe). Maar eerst al het positieve: je verschijning is en blijft natuurlijk prachtig: die ongegeneerd dikke pens, met die bretels en dat flinke montuur, prachtig. Je had het podium niet mee, daar stond het wel heel vol, maar dat kon jij niet helpen en je vertelde dan ook doodleuk dat je er de weg nog niet zo best kende. De paar slippertjes ving je doodgemoedereerd op. Een van de grote hoogtepunten vond ik je gelovige tante. Ook heel goed dat je dat heel kort hield, want het was zó leuk dat je het enthousiasme van het publiek (ik was waarachtig de enige niet!) nooit lang op peil had kunnen houden. Daar was het nu eenmaal een hoogtepunt voor. Ook heel goed was de act met het skateboard: eerst langdurig en weer doodkalm spanning opbouwen met knie- en elleboogbeschermers en dan dat skateboard tevoorschijn halen! Je dansje daarentegen kan volgens mij beter. Dat was te kort en te weinig spectaculair, zou ik zeggen. Je had de verwachting ervan hoog opgeschroefd en daardoor viel het wat tegen. De liedjes kende ik inderdaad bijna allemaal al en daar hebben we het in het verleden al uitgebreid over gehad. Misschien (als je me toestaat door te gaan met zo kritisch mogelijk te zijn) dat de verhouding conference/liedjes wat meer (en dan vooral na de pauze) richting conference kan? Ik heb het dan uiteraard over de hoeveelheid tijd. Het zal je deugd doen dat de jongste aanwezige, Jochem, 15, ook heel hard heeft moeten lachen en mij heeft verzekerd dat hij echt niet weet waarom jij minder goed zou zijn gevestigde cabaretiers. Je weet zelf beter dan ik dat de overgangen hier en daar wat onprofessioneel oogden en dat je ook nooit gevraagd zult worden voor de opera; in die opzichten zijn veel gevestigde cabaretiers je wellicht de baas, maar dat compenseer je wat mij betreft geheel door je verschijning en je soort humor. Het is geweldig om te bedenken dat dit de eerste keer was dat je anderhalf uur op het podium hebt gestaan. Dat betekent namelijk dat je ongetwijfeld in staat bent om het tweede deel naar het niveau van het eerste te trekken. Jochem en ik hebben heel erg van je genoten en ik heb heel sterk de indruk dat we allesbehalve de enigen waren. Zodra je in de loop van volgend jaar bekend genoeg bent om het theater van Almere te vullen, komen we met z’n zessen kijken!

Jan B, wat lijkt je zoon veel op jou! Man!