Wende Snijders (3)
Vrijdag 25 Juni 2004 at 12:48 amHeb je Villa BVD gezien? En heb je gekeken en geluisterd naar Wende en haar uitstekende musici? Begrijp je nu waarom ik zo dol op haar ben?
Heb je Villa BVD gezien? En heb je gekeken en geluisterd naar Wende en haar uitstekende musici? Begrijp je nu waarom ik zo dol op haar ben?
Morgen een huwelijksfeest in Ouderkerk. Dan door naar Huissen. En zondag gaan we voor een week naar onze vrienden in Vaux-la-Petite . Golf spelen in Bar-le-Duc, Nancy weer eens bekijken en verder in de omgeving wat toeren. Een museum. Misschien een brocante. Vast wel een markt. Accordeon spelen en boeken lezen. Vuurtje stoken. Boodschappen in die heerlijke grote Franse super-march?'s. Leuk hoor. Zondag over een week reizen we weer terug naar Nederland. Het huis wordt bewaakt door Willem, dus boeven hebben geen schijn van kans.
De aanschaf van mijn accordeonnetje was bedoeld om een protestlied te maken tegen Marijke Boon, die in de jury zat van het AKF op Texel, welke jury mij niet doorliet naar de volgende ronde. Maar toen ik eenmaal een CD van Marijke had beluisterd vond ik haar eigenlijk wel leuk en dan wordt persifleren toch wat lastiger. Dus maakte ik van de nood een deugd en een paar liedjes met accordeonbegeleiding. Het goedkope ding ging stuk, de balg was wat erg kort, evenals het klavier, dus sinds vanmiddag heb ik een nieuwe, nou ja, gebruikte.
Dit instrument komt tegemoet aan de bovenvermelde bezwaren en staat op mijn ferme buik ook wat minder kinderachtig. Door de volwassen mogelijkheden lokt het ook meer tot regelmatig oefenen, dus het kan alleen nog maar beter worden.
Hella de Jonge is bijna net zo beroemd als haar man Freek. Op dit moment ben ik in het cabaretwereldje nog bekender dan Hannie, maar mocht ik doorbreken, dan zal ook zij worden meegesleept in de tijdelijke roem (voor eeuwige roem is meer nodig dan ik te bieden heb, ja, ik weet het
). Want wie zit de avond voor mijn optreden nog keihard te werken aan een prachthoes om een lelijke, doch opvouwbare kruk? Zo is het, Hannie!
Mijn levensfilosofie is vrij simpel: het toeval regeert en je moet zelf kiezen uit de mogelijkheden die toevallig op je pad komen. Daarna ben je zelf verantwoordelijk voor de gevolgen van die keuze. En als je het leuk wilt hebben in het leven zul je het zelf leuk moeten maken. Vanaf die vaststelling wordt het wel al wat ingewikkelder, want je komt op je levenspad niet alleen toevallige omstandigheden tegen, maar toevallig ook nogal wat mensen. Voor mij is de omgang met andere mensen (met de ??n wat meer dan met de ander) in belangrijke mate bepalend voor mijn welgevoelen. Volgens mij geldt dat voor iedereen die geen eenzame zonderling is, dus tot zover niets nieuws.
Dat de tijd steeds sneller gaat naarmate je ouder wordt is ook al zeker 23 keer eerder gezegd, misschien zelfs wel vaker. Als ik onder de douche sta, denk ik: "alweer een dag voorbij." Als ik op zondagochtend mijn pillendoosje voor de week zit te vullen denk ik: "alweer een week voorbij." En nu wordt de piano gestemd en denk ik: "alweer een half jaar voorbij." Volgens mij heb ik nu mijn rijke gedachtenleven wel zo opengesteld dat je zelf wel kunt verzinnen wat ik denk als ik op oudejaarsavond met de kurk van de champenoise aan het prutsen ben. Ik ga nu snel iets leuks doen, anders is straks mijn leven voorbij.
Mijn cabaretvrienden Ewout en Etienne zijn vanmiddag tussen twee en vier uur te gast bij Dieuwertje Blok, in het radioprogramma Desmet Live, dat wordt uitgezonden op Radio 747 (middengolf). De uitzending is ook via de site van Desmet Live te beluisteren. De cabaretiers in dit programma (ik heb er zelf ook mogen optreden) zijn meestal om ongeveer kwart over drie aan de beurt, maar dat kan ik natuurlijk niet met zekerheid voorspellen.
Ik heb helemaal zelf geupdate naar Pivot 1.14. En nu zijn de reacties niet meer te lezen. De tekst is er nog wel, maar komt niet op het scherm. Ik heb een hulpkreet geslaakt, maar misschien is Bob wel even fietsen. Dus als iemand anders weet wat ik fout gedaan kan hebben dan hoor ik het graag. Per mail, want reacties zijn tijdelijk niet te zien ![]()
Hoewel ik geen voetbalfanaat ben, kijk ik altijd, zij het met wisselend genoegen, naar de wedstrijden van het Nederlands elftal. Over de wedstrijd tegen Duitsland was ik niet erg tevreden. Beetje tam, niet erg gecontroleerd, weinig pit, maar het liep nog heel redelijk af.
Vanavond was ik al meteen enthousiast over de inzet en het spel van de oranje ploeg. Geweldig dat er al zo snel een doelpunt viel. Prachtig dat het 2-0 werd. Kort daarna zei ik tegen de mensen in mijn omgeving: het zou wel erg sneu zijn om vanuit deze stand toch te verliezen, maar het kan nog heel goed. Misschien had ik dat niet moeten zeggen. Misschien was de wissel niet zo gelukkig. Misschien was de scheidsrechter pas in Marbella geweest. Misschien hadden de Tsjechen de mazzel mee. Jammer.
En toch was het een mooie wedstrijd om naar te kijken. De manier waarop Jack van Gelder de zichtbaar ongelukkige Advocaat nog eens even de oren waste omtrent de wissel van Robben vond ik ver benden peil. Machtsmisbruik van het gelijk. Ook jammer.
Wende Snijders zong na de finale van het Amsterdams Kleinkunst Festival. Ik was enthousiast. Vorige week kwam haar CD "Quand tu dors" uit, die ik onmiddellijk heb besteld bij Bol. Allemaal prachtige Franse chansons, mooi gezongen, zeer goed gearrangeerd en begeleid, ik ben diep onder de indruk. Een hoogtepunt voor mij is de Franse bewerking van Telkens weer van Friso Wiegersma (Chaque fois). Voor de liefhebbers een absolute aanrader. Meer informatie over Wende is te vinden op haar website.
De voorstelling heeft een uur en drie kwartier geduurd en er is niemand weggelopen en ook niemand in slaap gevallen. Er waren ongeveer 40 mensen, waaronder acht cabaretiers van naam, die mij naast vriendelijke woorden van opbouwende kritiek hebben voorzien. Geweldig leuk was dat, dankzij mijn neef, mijn bejaarde Oom en Tante waren gekomen en nog hebben genoten ook! Dat bejaard is een beetje om te plagen, maar ze hebben de jaren nu eenmaal. Maar gelukkig is hun geest nog goed in orde. En Cockie was er, met haar man. En Rietje en Jeroen. Mijndert en Dani?lle. Joost en Ingrid. Jan B. en Jochem. En Hannie natuurlijk. Plus nog wat mensen die ik nog niet kende.
Ik ben tevreden over deze eerste echt serieuze poging avondvullend te spelen, maar er moet nog veel gebeuren. De volgorde, de opbouw, de dynamiek, het tempo, er is van alles op aan te merken. En daar heb ik hulp bij nodig, dus ik ga nu op zoek naar een regisseur/regisseuse.
Voor het geval het aan je aandacht mocht zijn ontsnapt: donderdag 17 juni speel ik in Club 8 in Amsterdam. Twee maal drie kwartier met pauze. Er komen in ieder geval twintig mensen (tenzij ze op het laatste moment nog verhinderd zijn door externe oorzaken). Er is plaats voor 80, dus als je niks beters te doen hebt: kom lekker kijken. Het is een try-out, dus ik sta na afloop geweldig open voor opbouwende kritiek, maar ook aanbiedingen van theaters en impresariaten zullen serieus in overweging worden genomen. Optredens voor studenten ga ik niet uit de weg, terwijl ook een bejaard publiek op mijn enthousiaste inzet kan rekenen. En voor blindeninstituten doe ik desgewenst een hoorspel.
We vertrokken om 13.00 uur uit Hoornsterzwaag en arriveerden om 15.59 bij theater Het Perron in Amsterdam. Dat had een kwartier eerder gekund, als de route van lijn 10 niet buiten ons om was gewijzigd en we meteen lijn 3 hadden genomen. In plaats van de op diverse plekken opgebroken stad door te rijden en de auto voor ? 20,- in een parkeergarage te zetten reden we naar het Transferium, ook wel bekend als Amsterdam Arena. Vandaar liepen we naar Station Bijlmer (er is een pendelbus, die namen we op de terugweg), om per tram en metro naar onze bestemming te touren. En omgekeerd. De kosten voor het parkeren en twee retourtjes bedroegen ? 5,50. Je moet er de tijd voor nemen, maar duur is het niet. Wel moet er nog heel veel werk verzet worden om de omgeving van Station Bijlmer wat minder onheilspellend te maken. Dat werk is in volle gang, maar of het resultaat mijn goedkeuring zal verwerven betwijfel ik ten zeerste. Bovendien ziet het er uit alsof het nog wel een jaar of vijf zal duren voordat alles klaar is. Misschien is dit een goed moment alvast een stel bomen neer te zetten hier en daar. Een beetje groen tussen al dat beton misstaat vast niet.
Ieder caf? heeft inmiddels een beamer om voetbalwedstrijden op een groot scherm te kunnen vertonen aan de dapper drinkende gasten. Gisteren zag ik in Leeuwarden een caf? waar ze echt gras op de bar hebben tijdens de EK. Of de glazen stevig staan op de graszoden is nog maar de vraag, maar origineel is het wel. En het is ook wel interessant te weten of het gras tijdens de EK regelmatig moet worden vervangen omdat het niet tegen bier kan.
Dat mensen een paar euro besteden aan een oranje balletje of klompje aan hun auto-antenne, ach, als ze dat nou leuk vinden. Dat mensen oranje T-shirts, of bretels of dassen dragen tijdens de wedstrijd van het oudste team dat aan deze EK deelneemt vind ik geen reden om ze gek te verklaren. Na het boodschappen vond ik een folder onder mijn vgoorruit waarin ik wordt aangemoedigd de motorkap van de auto oranje te laten spuiten. Na de EK laat de oranje laag zich zonder probleem verwijderen. En dat voor de speciale prijs van ? 99,-. Dus als je mensen ziet rijden met een oranje motorkap, weet je dat die geld teveel hebben.
De zaal van Theater Romein kan 350 personen aan. Ik had me wel kort afgevraagd hoe ze dat in Leeuwarden voor elkaar zouden krijgen, maar het bericht op hun website deed veronderstellen dat de groep dinergasten na de maaltijd naar de grote zaal zoud vertrekken. Bij mijn aankomst in het theater bleek dat zich ??n persoon had gemeld voor het diner. Hij of zij is verwezen naar een belendende snackbar. De voorstelling vond plaats in het theatercaf?, waarvan zelfs nog een deel aan het oog was onttrokken door een zwart doek, waarvoor het kleine podium was opgebouwd. Ik was ruim op tijd om mijn piano op te stellen en sound te checken, waarna ik nog de gelegenheid had bij de Febo op het Zaailand een diner te scoren (wel fat, niet kins).
Iets over achten begon de eerste comedian. Bij Raymann zie ik wel eens comedians optreden waar de zaal hard om moet lachen, terwijl ik het niet snap of niet leuk vind. Misschien is stand-up-comedy niet mijn soort humor. Hoewel ik om Ronald Goedemondt, Martijn Oosterhuis en Kristel Zweers wel moet lachen. Hoe dan ook, de eerste comedian begon iets over achten. Hij maakte zijn halve uur niet vol en besteedde een flink deel van zijn tijd met het uiten van zijn onbegrip dat dit publiek in Leeuwarden niet keihard moest lachen om zijn grappen. De tweede comedian was ook niet erg tevreden over de lachbereidheid van het publiek. Sommige mensen kregen er flink van langs. Er werd wel gelachen, maar niet voldoende naar de zin van de comedian, die dat het publiek verweet. Misschien is stand-up-comedy niet mijn soort humor.
Na de pauze mocht ik. Ik speelde het half uur van de finale van Cabareteske en het publiek glimlachte, lachte hardop en klapte dat het een aard had. Ze vonden het leuk. Dat hebben ze allemaal gezegd, wat ook makkelijk kon, want er waren maar 25 mensen. Ik kreeg zelfs nog een optreden aangeboden. Jammer genoeg al voor volgende week, maar dat wordt me teveel in verband met de voorbereidingen voor mijn avondvullende optreden in Club 8 op donderdag 17 juni. Misschien was stand-up-comedy niet het soort humor van dit Leeuwarder publiek.
Woonboten hebben meestal een vaste ligplaats, met aansluitingen aan gas, electra, water, telefoon en kabel. Varende woonschepen liggen meestal in een haven aan de rand van de stad. Op een motorkruiser van 12.50 bij 4.40 meter heb je toch nog flink wat mogelijkheden om je hoofd te stoten. Ik zou met harde wind niet graag het Tjeukemeer oversteken met dit bootachtige huisje, maar het is wel een interessant ontwerp. Jammer dat je in Friesland in de zomer nergens een behoorlijke plek vindt om aan te leggen. Maar met twee palen kun je ook midden in een meer gaan liggen. Je hebt wel een extra bootje nodig voor de boodschappen.
Op vrijdag 11 juni treed ik een half uur op in Theater Romein in Leeuwarden.
Ik ben al heel lang een trouwe D'66-stemmer. Soms wel eens tegen beter weten in, dus ook wel een beetje dommig. Maar uiteindelijk voel ik me het meest verwant met de uitgangspunten van die partij en de mensen die de standpunten uitdragen vind ik in het algemeen goed te verdragen. Dus zou mijn Europese stem bijna als vanzelfsprekend naar D'66 gaan, ware het niet dat er ??n groep levende wezens is, waarmee in de Europese regelgeving veel te weinig rekening wordt gehouden, namelijk de dieren. Meer in het bijzonder de dieren waarvan ik graag zo nu en dan een stukje op mijn bord heb. Want met varkens en kalveren worden veel te lange laatste reizen gemaakt en kippen worden te snel vetgemest in veel te kleine ruimtes. Kortom: de Partij voor de Dieren heeft mijn stem gekregen. Als Marianne Thieme straks de belangen van de dieren mag verdedigen, dan is het snel gedaan met dieronterende transporten, hormonenspuiterij en andere beestachtige misstanden die ik misschien niet eens ken. Hoop ik.
Dat Nijs en Van der Hoeven niet samen door een deur kunnen is in ??n oogopslag duidelijk. Dat het tussen die twee aan overleg schort is nog veel duidelijker. Als je nou weet dat je samen in de kamer moet verschijnen en dat het volk meekijkt, dan zou je toch wat afspraken kunnen maken over je kleding. Maar de ??n verschijnt in een zeer roze pak en de ander, maar net een meter verderop, in felrood. Dat is niet wat je noemt harmonieus. De samenwerking tussen deze dames gaat niet lang meer duren.
Nog stuitender vond ik overigens Van Aartsen, die in opdracht van zijn mannetjesmakers merkwaardig vuisten balt, met zijn armen zwaait alsof hij de controle volledig kwijt is en met een verwrongen olijke blik op zijn gezicht riep: "meiden, aan het werk". Kan die man niet weg?
Update: ik was de hele dag op pad geweest en zag pas in het Journaal dat de samenwerking tussen de dames daadwerkelijk was be?indigd.
Op donderdag 17 juni a.s. speel ik avondvullend (twee maal drie kwartier) in Club 8 in Amsterdam. De entreeprijs is ? 6,-, maar voor ? 10,- kun je tevoren ook nog eten (de maaltijd kost dus ? 4,-). Je zult begrijpen dat ik erg benieuwd ben of het me lukt het publiek twee keer 45 minuten uit de slaap te houden. Als jij daar ook nieuwsgierig naar bent, kom dan vooral kijken.
Toen ik zeven was hadden onze buren een piano. Ik mocht daar wel eens wat op pingelen en daardoor kwam een zekere aanleg aan het licht. Mijn ouders waren niet rijk, maar konden zich niettemin een piano en pianoles voor mij veroorloven en op mijn achtste werd ik in het pianospel onderricht door meneer Van der Meer, organist van de Hervormde Kerk te Drachten. Meneer Van der Meer was een allervriendelijkste man, maar gaf mij niet de krachtige leiding die ik behoefde. Ik zat meer voor mezelf versjes te spelen dan dat ik de opgegeven lessen instudeerde. Op mijn twaalfde viel ik in handen van mevrouw Ferwerda. Ze sloeg nog net niet, maar bracht mij in een jaar verder dan meneer Van der Meer in vier jaar. Voor haar was ik namelijk wel bang. En toen wilde ik graag op les bij Joop Valk, want die speelde jazz en had lang haar. Dat mocht niet. Waarop ik de pianolessen voor een paar jaar staakte. Jammer. Ik zeur niet, want ik red me best met de piano, maar als meneer Van der Meer me wat meer angst had ingeboezemd was ik misschien echt goed geworden. Of zijn de echte grote talenten altijd vanuit zichzelf gemotiveerd tot serieus oefenen?
Hannie wilde naar de ANWB en ik naar de Primafoon. Dan kunnen we kiezen uit Drachten en Heerenveen. Heerenveen is iets verder weg, dus we kozen voor Drachten. In het centrum van Drachten vierde de middenstand Braderie en het volk vierde mee. Zo zie je maar weer dat je op de gekste momenten verkeerde keuzes kunt maken. Nu ben ik er voor dat ook bejaarden en gehandicapten braderie?n kunnen bezoeken en ik vind de rollator een prachtuitvinding, om van de electrische rolstoel maar niet te spreken. Ook heb ik in beginsel niets tegen bejaarden of gehandicapten. In winkels wacht ik geduldig tot ze zich langs de kassa hebben gewrongen en in een enkel geval steek ik zelfs wel eens een helpende hand toe. Ik wil ook niet bepleiten dat braderie?n een apart bejaarden- en gehandicaptenuurtje moeten instellen. Maar ik zou de dames en heren die gebruik maken van rollator of scootmobiel wel willen vragen niet met zijn drie?n naast elkaar te gaan staan converseren, zodat er niemand meer langs kan. Of is dat te veel gevraagd?
Gisteren ben ik weer eens serieus begonnen met het Atkins dieet, deze keer laat ik zelfs de eerste twee weken de wijn en andere alcoholica geheel achterwege. Hoewel ik mezelf niet als alcoholist beschouw, drink ik wel graag. Bier drink ik alleen nog maar als er geen lekkere wijn verkrijgbaar is, want ik kan uit ervaring melden dat bier de grootste dikmaker der alcoholhoudende dranken is. Maar bij het eten een glaasje wijn (nou ja, drie) en voor het slapen gaan een glaasje whisky (nou ja, glas) vind ik nou ??n keer prettig. Toch wil ik ondervinden of het afvallen op deze manier sneller gaat. Ik hou jullie op de hoogte.
Als wij met vakantie gingen, of gingen logeren, nam mijn vader in een extra koffer altijd zijn hoofdkussen mee. Ik heb hem daar van harte om gehoond, maar heb daar nu spijt van. Als wij met vakantie gaan, of gaan logeren, neem ik altijd mijn hoofdkussen mee. Logeerkussens zijn altijd te plat, of te hard of te zacht. En mijn nachtrust hangt af van het kussen. Het bed mag best hard zijn of een kuil hebben, daar draai ik me wel zo in dat ik toch lekker lig. Maar mijn hoofd behoeft goede ondersteuning. Acht jaar geleden trakteerden wij ons op donzen hoofdkussens. Dat was wel lekker zacht, maar ik had altijd een extra kussen nodig en 's morgens lag het donskussen als een prop tegen de muur achter mijn hoofdeinde gedrukt. Op Texel kocht ik een kussen gevuld met schapenwol. Heerlijk! Stevig en toch niet hard en het blijft in vorm. Dat is nog eens lekker slapen.
Dit weblog wordt aangedreven door PivotX en gehost door Pivothosting.