Gulden
Woensdag 19 Maart 2003 at 11:25 am. Toen ik de supermarkt in Oosterwolde uitliep, stond ik even stil om na te denken welke boodschappen ik nog meer moest doen. Een dame kwam naar me toe, stak me 50 cent toe en vroeg of ze mijn kar mocht hebben. Gedachteloos stemde ik in met de ruil en bracht de tas met boodschappen naar de auto. Pas daar drong de vreselijke waarheid tot mij door: in die kar zat mijn laatste gulden.Ik overwoog met een winkelwagen de winkel in te gaan en aldaar een ruil tot stand te brengen, maar dat leek me wat erg opzienbarend, dus ik besloot op haar te wachten. Jammer genoeg wist ik niet echt hoe ze er uit zag, dus ik hoopte maar dat ik haar zou herkennen. Al na een minuut of tien kwam een dame naar buiten die het kon zijn. Al mijn schroom overwinnend vroeg ik haar of zij net mijn kar had overgenomen. En ze was het. Ik legde de situatie uit, liep mee naar haar auto, waar zij de kar uitlaadde en gaf haar het 50 centsstuk terug. En toen ik de kar had teruggeplaatst klikte mijn gulden tevoorschijn. In het vervolg mag de gulden thuisblijven.
Eén reactie
eens was het zo druk bij de supermarkt hier in zwijndrecht, dat alle winkelwagentjes op waren, ik had mijn wagentje geleegd en bracht hem netjes terug, werd toen besprongen door zeker 6 mensen die mijn wagentje wilden kopen voor 50cent, maar mijn laatste gulden zat er in en riep dan ook hij is te koop voor één gulden en ja hoor de laatste die kwam aan lopen was de gelukkige en nam mijn wagentje voor een gulden mee. Met een brede smile liep bij de winkel in.
Hans Bennis (E-mail ) - 19-03-’03 22:53