Het juryrapport van het AKF
Woensdag 22 Januari 2003 at 1:21 pm. Vandaag zat het bij de post. In mijn herinnering was het veel negatiever. Eigenlijk vind ik het zo gek nog niet. Ik zal de opmerkingen eens op mijn gemak herkauwen en zien wat ik ermee ga doen."Menno vertelt erg charmant over een man die meestal te laat omschakelt in het leven. Hij doet het met een aangename stem en zeer veel relativeringsvermogen. En dat doet hij te goed. Omdat hij daarmee niet alleen de kwetsbaarbeid weghaalt, maar ook het contrast in zijn programma. Hij is helder in zijn verhaal en in zijn liedjes, hoewel de muziek mag wel wat gewaagder en gevarieerder. En zijn teksten mogen wat minder rijmen. Menno profileert zichzelf als zogenaamde oude zak, bouwjaar 45, maar laten we eerlijk zijn, zo oud is dat nou ook weer niet. Een grote mate van zelfspot is prima als zelfbescherming, maar de jury zou als afwisseling graag een gat in het pantser zien. Want wil iets raken, dan moet het uit de pas lopen, schuren en prikkelen."
Eén reactie
Wat ik me bij zo’n rapport afvraag is: zouden andere – gelijkwaardige – jury’s het daar nou mee eens zijn, of is het denkbaar dat een andere jury juist laaiend enthousiast is? Kortom: hoe objectief is een en ander te meten?
Jan Borst - 04-02-’03 12:15