« Het Glazen Huis | Home | Auto (5) »

Noodboek

Een paar maanden geleden maakte neef P. de stap naar Apple en verwierf ik zijn kleine Toshiba notebook. Iets groter dan A5, lekker klein, dun en licht. Ter voorbereiding op de eerste werkbespreking met mijn regisseuse zette ik al mijn teksten in het apparaatje, zodat ik alles makkelijk kon vinden en eenvoudig aantekeningen kon maken. Toen we na de inleidende schermutselingen aan de tekstbehandeling toe waren, haalde ik het machientje uit de rugzak en drukte op de aan-knop. Enkele minuten later was ik met een paperclip in het reset-gaatje aan het wroeten en weer enige minuten later zat ik met verwrongen gelaat en pen aantekeningen te maken op een papieren notitieblok.

's Avonds deed ik nog wat reanimatiepogingen, ik raadpleegde neef, in de hoop uit zijn mond de ultieme truc te vernemen, maar de computer bleef zo hardnekkig in de slaapstand dat de situatie eerder comateus leek. In mijn, door ervaring gevoede, fantasie zag ik mij al vijf weken zonder dit digitale hulpmiddel door het leven worstelen, om pas tegen contante betaling van tenminste ? 357,- weer over mijn kleine kameraad te kunnen heersen.

Vanochtend bezorgde ik de PC bij een computerbedrijf te Gorredijk. Vanmiddag kon ik tegen betaling van ? 25,- het notebookje weer ophalen. De monteur had de zaak opengeschroefd, wat onderdelen verwijderd, schoongeblazen en weer teruggezet en toen deed ie het weer. Het zou nog jaren goed kunnen gaan, zei de monteur opgewekt, maar hij kan er ook volgende week voorgoed mee ophouden.

In het vervolg zal ik steeds een notitieboek, een pen en een potlood in mijn ransel met me meedragen, voor het geval mijn digitale vriend komt te verscheiden.

drie reacties

Mooi dat t slechts 25 euro was, en hopelijk blijft ie het nog lang doen! Hoe was je eerste werkbespreking? Kon Eva ons smalle maar ohw zo gezellige straatje wel vinden? In het echt is je auto trouwens wel erg mooi hoor!

Wendy - 14-09-’04 21:05

@Wendy: Eva kon (ondanks de markt) het straatje goed vinden, maar aangezien je er niet mag parkeren moest ik doorrijden

Menno - 14-09-’04 21:15

O o o, wat moet ik mij nu beheersen om niet breed uit de doeken te gaan doen wat een onpeilbaar leed falende computers kunnen aanrichten.

Gisteren nog ontsnapte ik als door een wonder aan een miniramp, toen een uur voor het verstrijken van de deadlines (ik ben eindredacteur van een weekblad) mijn Mac meende onaangekondigd aan een winterslaap te mogen beginnen. Godzijdank stonden er geen documenten open en kon ik op een andere Mac overschakelen. Ik snap er nog steeds niets van dat wij de dieptreurige functionaliteit van computers zo maar voor lief nemen, want dit was slechts een van de vele gevallen en ik denk dat iedereen zijn eigen voorbeelden moeiteloos uit de mouw kan schudden.

Jan B - 16-09-’04 10:19