Is ze op de heenweg ook in Heerenveen opgestapt? Misschien is het dan wel haar bloedeigen verloren snoertje!

@els: Dan zou het snoertje, dat zij na een langdurige zoektocht, in onder meer de meegedragen tas, niet had gevonden, door een merkwaardig toeval juist voor het station toevallig uit de tas op de grond zijn gevallen. Vervolgens is het snoertje daar de hele dag niet opgemerkt door de vele duizenden (honderden?) reizigers, om tenslotte laat op de avond pas te zijn opgemerkt door een reisgenote van Hannie. Dat zou een zo grote opeenstapeling van toevalligheden zijn dat zelfs ik er aan zou twijfelen.

Het heeft te maken met de Wet van de Grote Getallen, kansberekening. Na het verlies van een telefoonsnoertje is men alerter op telefoonsnoertjes, dat is logisch. Wie weet hoeveel telefoonsnoertjes Hannie in haar leven al NIET heeft opgemerkt, omdat zij toen niet op zoek was naar een telefoonsnoertje. Vergelijk het met een raar woord dat je hoort. Plotseling zie en hoor je dat woord veel vaker. Toeval?

Inderdaad, en als je zwanger (of zijnde man: in verwachting) bent, lijkt ineens iedereen dat.

Persoonlijk heb ik overigens mensen die roepen dat toeval niet bestaat, lichtelijk (en dan houd ik me nog in) onnozel gevonden. Toeval is immers niets anders dan het op onvoorziene wijze samenvallen van twee voor het overige ongerelateerde gebeurtenissen. Het is absoluut onvoorstelbaar dat dat nooit zou gebeuren. Zelfs mensen die geloven dat alles gepredestineerd is, kunnen niet ontkennen dat toeval bestaat, in dier voege dat wij mensen, die die voorbestemming niet gearrangeerd hebben, een en ander niet hebben kunnen zien aankomen en het voor ons dus een ‘toevallige’ co?ncidentie is.
(met excuses voor het encyclopediejargon, mijn kinderen zeggen ook vaak: praat toch eens normaal)